صابر طباطبایی

من صابر طباطبایی هستم. سال‌ها در امور مالی و منابع انسانی کار کردم — همان آدمی که هر روز پشتِ میز می‌نشست و کارِ دستیِ تکراری را انجام می‌داد. و کسی که وقتی اتوماسیونی که یک نفر دیگر ساخته بود از کار می‌افتاد، باید خودش می‌ماند تا جمعش کند. این تجربه‌ای است که در هیچ دوره‌ای یاد نمی‌گیرید — فقط با روزها زندگی درونِ آن سیستم به دست می‌آید.

ده سال است در ونکوور زندگی می‌کنم. حالا مسیرم عوض شده: به‌جای اینکه کار را دستی انجام دهم، سیستمی می‌سازم که انجامش دهد. برای کسب‌وکارهای کوچک، سیستم‌های هوش مصنوعی می‌سازم که حتی در روزِ سیصدم هم به همان خوبیِ روزِ اول کار می‌کنند — نه یک دموی درخشان که سه ماه بعد یادتان می‌رود چطور روشنش کنید.

هزینه، محدودیت و شکست‌های احتمالی را از قبل روی کاغذ می‌نویسم. چون خودم دیده‌ام که وقتی این‌ها گفته نمی‌شود، ماه‌ها بعد سیستم جایی خراب می‌شود و آدمی که باید جوابش را بدهد، بدونِ هیچ راهنما تنها می‌ماند. آن آدم، سال‌ها من بودم.

و آنچه یاد می‌گیرم — شامل شکست‌ها، هزینه‌های واقعی، و چیزهایی که کاش زودتر می‌فهمیدم — را آزادانه با جامعه‌ی فارسی‌زبان به اشتراک می‌گذارم. این کار، پلی است بین لبه‌ی فناوری و کسانی که به زبانِ من فکر می‌کنند — پلی که کاش زمانی که خودم آن طرف بودم، کسی برایم ساخته بود.

اگر شما هم یک کسب‌وکار کوچک دارید و می‌خواهید بدانید هوش مصنوعی الان کجای کارتان می‌ارزد — و کجای‌اش نمی‌ارزد — از یک ارزیابیِ رایگان شروع کنید. اگر جواب «هنوز نه» باشد، گزارش صادقانه همین را می‌گوید. من هیچ‌وقت به شما نمی‌گویم چیزی بسازید که در روزِ سیصدم پشیمانش شوید.